De Zwaluwen: voorloper van een echte vereniging
Nog steeds was er geen sprake van een echte vereniging.
De financiën werden wel bijgehouden door een 'peningmeester' Wim Schuiteman, de zoon van een kruidenier. Later zou hij één van de oprichters zijn van de v.v. Hekelingen. Het clubje schooljongens dat elke middag op de wei van boer Braat voetbalde, tooide zichzelf met de naam 'Zwaluwen', in navolging van het voorlopige Nederlands elftal dat onder diezelfde naam oefenwedstrijden speelde.
Zo groeide uit het jongensclubje geleidelijk een echte voetbalvereniging, die wedstrijden speelde tegen ZVV uit Zuidland en een ander groepje jongeren uit Spijkenisse, Blauw Wit.
De oprichting van een officiële voetbalvereniging kon dus niet lang meer op zich laten wachten.

De Stormvogels: Hekelingens eerste voetbalclub
Op zondagochtend 28 augustus 1932 was het zover. In een fietsenloods naast de woning van Henk Hokke aan de Dorpsstraat 91 kwamen behalve de gastheer onder meer Bram Motz, Piet Klok, Arie Oprel, Piet Mol en Piet en Gerrit van Leenen bijeen. Na een uitvoerige bespreking van alle problemen die de oprichting van een vereniging met zich meebrengt, besloten de aanwezigen een voorlopig bestuur aan te wijzen. Henk Kokke werd voorzitter, Arie Oprel secretaris en Piet Klok penningmeester. Ook de naam van de nieuwe vereniging was gauw bedacht.

Een nieuwe start na de bevrijding
Eigenlijk herhaalde de geschiedenis zich in de eerste bevrijdingsweken. Op 27 juni 1945 vond de officiële oprichting van de v.v. Hekelingen plaats. Voorzitter in die tijd was Wim Motz, die zich in 1970, bij het 25-jarig jubileum van de v. v Hekelingen, nog levendig voor de geest kon halen wat hij dacht toen hij voor het eerst het nieuwe voetbalveld zag: Ik kon me niet aan de indruk onttrekken, dat voetbal daar praktisch onmogelijk zou zijn. Ik heb daarom met enkele vrienden de schop ter hand genomen en zodoende kon de openingswedstrijd tussen Oud-Beijerland en Nieuwenhoorn, weliswaar niet op een tapijt, maar toch op een behoorlijk veld gespeeld worden. Al ruim voor september van het eerste bevrijdingsjaar was het nieuwe speelveld dus gereed. De kersverse vereniging werd aangemeld bij de RVB en kon met twee senioren elftallen gaan meedraaien in de derde klasse van de Rotterdamse competitie.

Overstap naar de KNVB
Het eerste competitiejaar in de derde klasse RVB was achteraf bezien een plezierig jaar, maar nog niet erg succesvol. In de daaropvolgende jaren ging het steeds beter. In 1948 promoveerde Hekelingen naar de tweede klasse en weer twee jaar later volgde, dankzij een kampioenschap, promotie naar de eerste klasse van de afdeling Rotterdam. Tot midden jaren vijftig bleef de v.v. Hekelingen een goed meedraaiende eerste klasser, maar men ondervond jaar in jaar uit hoe moeilijk het was om de stap naar de landelijke bond te maken. Steeds was er weer een club die net iets beter presteerde, waardoor Hekelingen op een weliswaar eervolle, maar onvoldoende tweede of derde plaats eindigde. In het seizoen 1956/'57 werd het eerste team eindelijk kampioen. En zo was de tijd dan toch gekomen voor de overstap naar het landelijk voetbal. Hekelingen kwam in de vierde klasse van de KNVB. Drie jaar later stond Hekelingen voor de poort van de derde klasse. In de beslissingswedstrijd tegen Gelukvogels uit Dordrecht gingen de rood-witten echter met 3-2 ten onder, zodat de overstap naar de derde klasse in rook opging. Het zou tot het seizoen 1981/'82 duren voor die droom werkelijkheid werd.

Anno nu is de grote kracht van de v. v Hekelingen dat de club met bijna 900 leden weliswaar groot is geworden, maar altijd gezellig is gebleven en hopelijk ook blijft. Natuurlijk kan dat niet zonder de hulp van de vele vrijwilligers die de club een warm hart toe dragen.